Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι, ότι αυτών εστιν η βασιλεία των ουρανών.
 

 
Μακάριοι οι πενθούντες, ότι αυτοί παρακληθήσονται.
 

 
Μακάριοι οι πραείς, ότι αυτοί κληρονομήσουσι την γήν.
 

 
Μακάριοι οι πεινώντες και διψώντες την δικαιοσύνην, ότι αυτοί χορτασθήσονται.
 

 
Μακάριοι οι ελεήμονες, ότι αυτοί ελεηθήσονται.
 

 
Μακάριοι οι καθαροί τη καρδία, ότι αυτοί τον Θεόν όψονται.
 

 
Μακάριοι οι ειρηνοποιοί, ότι αυτοί υιοί Θεού κληθήσονται.
 

 
Μακάριοι οι δεδιωγμένοι ένεκεν δικαιοσύνης, ότι αυτών εστιν η βασιλεία των ουρανών.
 

 
Μακάριοι έστε όταν ονειδίσωσιν υμάς και διώξωσι και είπωσι παν πονηρόν ρήμα καθ’ υμών ένεκεν εμού.
 

 
Χαίρετε και αγαλλιάσθε, ότι ο μισθός υμών πολύς εν τοις ουρανοίς· ούτω γαρ εδίωξαν τους προφήτας τους προ υμών.
(Ματθ. ε’, 1-12)